In de pers

 

Strafzaken in de pers

Bron : AD 21 juli 2009

Turk eist 220.000 dollar terug

ROTTERDAM - Een 58-jarige Turkse hoogleraar eist 220.000 dollar en 17.000 euro terug van de Nederlandse staat.

Het geld werd begin februari in beslag genomen toen de man werd aangehouden op Rotterdam Airport. Om zijn geld terug te krijgen heeft hij een rechtszaak aangespannen. ,,Ze zetten een vreemdeling het land uit, maar zijn geld blijft achter in de kas van de staat,’’ fulmineert zijn advocaat Gerard Dorsman.

De Turkse hoogleraar vroeg in januari 2008 asiel aan in Nederland, nadat hij uit Engeland was aangekomen. Volgens advocaat Dorsman had de man ook toen veel geld op zak. ,,Hij is toen aangekomen met eenzelfde bedrag. Toen heeft de Marechaussee hem met rust gelaten.’’

In april 2008 werd zijn asielaanvraag afgewezen en in februari van dit jaar moest hij terug naar Engeland. Ondertussen had hij van de Nederlandse staat wel een sofi-nummer gekregen zodat hij hier een bankrekening kon openen.

Toen de man op Rotterdam Airport werd aangehouden vonden de douaniers de plastic zakken met briefgeld in zijn bagage. Hij werd opgepakt op verdenking van het witwassen van geld. ,,Voor de staat is contant geld automatisch crimineel geld. Nu moet hij bewijzen dat het niet zo is. En dat gaat hij doen,’’ zegt Dorsman. ,,Mijn cliënt heeft zo zijn eigen redenen om zijn geld in contanten bij zich te hebben. Hij vertrouwt de banken niet.’’

Uiteindelijk is de Turkse hoogleraar zonder geld naar Engeland afgereisd. ,,Hij heeft een geldig paspoort en mag gaan en staan waar hij wil.’’ De Turkse hoogleraar eist zijn geld terug én dat justitie de verdenking van witwassen laat vallen. Ook wil hij een schadevergoeding voor de dagen dat hij is vastgehouden.

De rechtbank behandelt de zaak later.



Bron : AD 26 augustus 2008

Tientallen winkelverboden niets waard
ROTTERDAM - Tientallen winkelverboden voor het Rotterdamse centrum en Zuidplein zijn niets waard. Dit bleek gisteren voor de rechtbank in Rotterdam.
afbeelding vergroten
Het Openbaar Ministerie gaf in de zaak tegen een 44-jarige Rotterdammer toe dat er fouten zijn gemaakt bij het weren van winkeldieven uit alle winkels in winkelcentrum Zuidplein. De winkeldief kon niet weten waar hij niet mocht komen. Hij ontloopt dus een straf.

Pas als de zogenoemde collectieve winkelontzegging ‘waterdicht’ is, zullen weer verboden voor winkels op Zuidplein en in het centrum worden uitgedeeld. Naar Haags voorbeeld zullen alle deelnemers met een sticker bij de ingang duidelijk maken dat het verbod ook voor hun zaak geldt. In Den Haag werden al wel tientallen winkeldieven veroordeeld voor het overtreden van het verbod.

Toen de Rotterdammer afgelopen maart zijn verbod kreeg na een diefstal in het Kruidvat-filiaal in Rotterdam-Zuid was echter nergens te vinden waar het voor hem verboden was te komen. Op de website waar hij heen werd verwezen, stond niets. Dit is nu veranderd.

Advocaat G. Dorsman vindt het ‘foute’ winkelverbod een typisch voorbeeld van hoe de gemeente Rotterdam hard voor de troepen uitloopt, waarna zij uiteindelijk door de rechter wordt teruggefloten. ,,De hoop is iedereen af te schrikken door eerst hard te brullen. Het recht ijlt na. Als een jaar of twee later blijkt dat het niet mag, tilt niemand daar aan. Ze hebben er toch maar mooi twee jaar van geprofiteerd.’’



Bron : Advocatenblad 28 eptember 2007


De Orde en het algemeen belang

De orde heeft zich van haar leden vervreemd.

Het uitgangspunt van de orde is het dienen van het algemeen belang. Het belang van de leden is in de visie van de orde daarmee kennelijk niet te verenigen. Veel éénpitters zijn op het terrein van vreemdelingenrecht en strafrecht werkzaam.

Advocaten fysiek op achterstand

Advocaten zijn uit de kantines van gerechtsgebouwen geweerd. De advocatuur mocht niet de zwakste schakel zijn in de beveiliging. Advocaten worden gezien als potentiële gevaarzetting. Ik heb mezelf als volwaardig ketenpartner nooit als bedreiging gezien voor de andere ketenpartners. Advocaten missen een snelle en betaalbare lunch, terwijl de andere ketenpartners zich gesubsidieerd laven aan warme en koude spijzen. De advocaat is teruggeworpen op automaatkoffie en gevulde koeken.

Het algemeen belang wordt gediend door een level playing field. Goede en regelmatige voeding verhoogt de concentratie en prestaties òòk van advocaten, maar de orde ziet slechts een ongemotiveerd gevaar in de aanwezigheid van advocaten in de kantines. Waarom in Rotterdam de 1e verdiepïng wèl voor het publiek toegankelijk kan zijn en de kantine op de begane grond niet, laat zich niet begrijpen.

Boekhoudverordening schendt belangen rechtzoekenden

Advocaten zijn volgens de orde onbetrouwbaar. De boekhoudverordening moest er komen teneinde een dam op te werpen tegen frauderende advocaten. Het resultaat is, dat de illegale vreemdeling, die zijn beroep tegen zijn vreemdelingenbewaring wint onder toekenning van een schadevergoeding, kan fluiten naar zijn centen.

Nagenoeg iedere doorbetaling aan die illegale vreemdeling is in strijd met de letter en de geest van de boekhoudverordening. De "tweede handtekening" kent de vreemdeling niet persoonlijk en kan niet beoordelen of de voorgedragen betaling bevrijdend zal plaats vinden. Illegale vreemdelingen beschikken nagenoeg nooit over identiteitspapieren of girale rekeningen. Kasbetalingen aan de vreemdeling vinden plaats zonder deugdelijke verificatie en identificatie. De "tweede handtekening" gaat slechts af op de blauwe ogen van zijn of haar kantoorgenoot.

De boekhoudverordening verhindert de doorbetaling aan de cliënt. Ik heb mijn plaatselijke deken verzocht aan te geven hoe de gelden wèl conform de letter en de geest van de verordening doorbetaald kunnen worden. Mijn deken opperde een directe kasbetaling door justitie aan de cliënt! De verjaringstermijn jegens justitie is veel korter dan jegens mijn stichting derdengelden en de cliënt loopt het risico terstond weer aangehouden te worden als hij zich bij justitie meldt. Overigens betaalt de IND aan de Rechtbank en de Rechtbank betaalt alleen giraal uit. De orde heeft dus met het vaststellen van de boekhoudverordening niet het algemeen belang gediend.

Sociale advocatuur bezwijkt onder lastenverzwaring
Het algemeen belang wordt gediend door een behoorlijke vergoeding te stellen tegenover de kwalitatief goede rechtshulp, die de toegevoegde advocaat reeds jaar en dag verleent. De orde heeft ons jarenlang voorgehouden, dat eerst het zuur in de vorm van allerhande verscherpte regels en kwaliteitsnormen zou komen, maar daarna het zoet in de vorm van een redelijke vergoeding voor de verleende diensten. De werkelijkheid is anders. De gemiddelde vergoeding in strafzaken was in 2006 lager dan in 2005 en inmiddels is de bezuiniging van 400 naar 350 miljoen op jaarbasis een feit. De vergoedingen worden lager en de lasten zwaarder. De orde heeft geen ruchtbaarheid gegeven aan het voldoen aan de inschrijvingsvoorwaarden van de Raad voor Rechtsbijstand middels een audit van Viadicte of ISO-certificaten.

Oprichting Autoriteit Juridische Dienstverlening - AJD

Mijn oplossing : De orde opheffen en een autoriteit juridische dienstverlening oprichten. Dat scheelt jaarlijks tweeduizend euro aan bijdragen, waar niets dan ellende tegenover staat. Voorzover daar behoefte aan bestaat, kunnen advocaten zich verenigen ter behartiging van hùn belangen, iets wat de orde nooit gedaan heeft.

Gerard Dorsman, advocaat en éénpitter sedert 1982.



Bron : BN De Stem


'OM wist al in juni van deze fout'

Vrijdag 7 september 2007 - BERGEN OP ZOOM - De Rotterdamse zakenman Pieter van Reeuwijk die door een curieuze fout van justitie een veroordeling wegens veel te hard rijden ontloopt, haalde gisteren bij het kantongerecht in Bergen op Zoom opgelucht adem.

In februari werd hij aangehouden door een motoragent omdat hij 64 kilometer te hard reed op de A16 bij Moerdijk. Zijn ingevorderde rijbewijs kreeg hij al eerder terug, maar dat hij er nu ook nog eens zonder boete vanaf lijkt te komen, stemde hem gisteren meer dan tevreden. ,,En dat is nog zachtjes uitgedrukt.'', glimlachte de ondernemer bij het verlaten van de rechtszaal. Overigens moet de Rotterdammer binnenkort nog wel voorkomen bij de kantonrechter in Breda vanwege te hard rijden op de A59 bij Made. Dan zal de uitkomst vrijwel zeker een andere zijn, want de gemeente Drimmelen waar Made onder valt, staat officieel wel geregistreerd in het gebied van het Bredase gerecht.

Volgens OM-woordvoerster Elke Kool zal Van Reeuwijk dan ook alsnog berecht worden voor het te hard rijden op de A16. Maar volgens Dorsman is dat 'voor duizend procent' onmogelijk. ,,Moerdijk staat voor dit soort overtredingen juridisch niet op de kaart.

Ik heb een arrest uit 1987 waarin heel duidelijk staat dat dat een voorwaarde is om iemand te kunnen berechten, bij welk kantongerecht dan ook.'' Dorsman seinde overigens, naar eigen zeggen, justitie al in juni in over de fout rond Moerdijk. ,,Omdat de zaak toen al leek te moeten voorkomen, heb ik ze al aangegeven dat het kantongerecht in Bergen op Zoom niet bevoegd was. Daar is klaarblijkelijk niks mee gedaan.''


Ter hoogte van Moerdijk mag je 164 per uur

door Peter Ullenbroeck

Vrijdag 7 september 2007 - BERGEN OP ZOOM - Door een blunder van het OM lijkt een hardrijder die begin dit jaar op de A16 ter hoogte van Moerdijk werd gepakt, zijn straf te ontlopen. Een 39-jarige Rotterdammer scheurde in februari met 164 over de A16, terwijl hij 100 mocht.

Bij de kantonrechter in Bergen ging hij gisteren vrijuit. Reden: het OM verzuimde, nadat Zevenbergen opging in de gemeente Moerdijk, dat bij het kantongerecht te veranderen. Daardoor is de Bergse kantonrechter niet bevoegd om vergrijpen begaan binnen de gemeente Moerdijk, te berechten. Daarop geattendeerd door de advocaat van de verdachte moest kantonrechter Marcel Stienissen concluderen dat hij inderdaad niet bevoegd was. Zonder straf kon de man de rechtszaal verlaten.




Bron : www.ad.nl


Eis: 7 jaar voor afrekening

ZEVENHUIZEN - ,,Een bloedbad,’’ zo omschreef officier van justitie Van der Leeuw donderdag voor de meervoudige strafkamer de situatie in een woning aan het Zuideinde in Zevenhuizen op 21 januari dit jaar.
,,Hier hadden dodelijke slachtoffers kunnen vallen.’’ Voor hun betrokkenheid bij een afrekening in het Poolse circuit eiste ze zeven jaar gevangenisstraf tegen S.U. (33) en L.J. (25), zonder het directe bewijs dat deze mannen de hoofddaders zijn. Justitie zoekt nog altijd naar twee andere Polen die negen landgenoten in hun woning aanvielen. Een van de slachtoffers wist de politie te bellen. Onderweg naar de woning troffen agenten op het Zuideinde een doodsbange en onderkoelde Pool aan, slechts gekleed in zijn onderbroek, met een steekwond in zijn rug en een afgehakte pink. In alle vertrekken van de woning werden bloedsporen aangetroffen.

De twee verdachten willen niet zeggen wie de andere betrokkenen zijn. Duidelijk is dat een van de verdachten ook in de woning leefde en daar twee gasten ontving. Die kregen ruzie met een andere bewoner. Later op de avond keerden de mannen terug met een vierde persoon, die bijna alle bewoners met een mes verwondde. Van der Leeuw baseerde haar eis op de medeplichtigheid en tegenstrijdige verklaringen van het tweetal. ,,Het waarom blijft onduidelijk, maar vast staat dat men naar de woning ging om geweld te gebruiken.’’

Uitspraak over twee weken.



Bron Eindhovens Dagblad 27-03-2007

Gewone mensen dupe van Pools echtpaar

DEN BOSCH - Een vermeend oplichtersechtpaar uit Polen heeft vier mensen uit Helmond, Geldrop en Venlo in een tijdsbestek van zes jaar 322.000 euro afhandig gemaakt. In de tussentijd leefde het echtpaar in hotels, bungalowparken en bij de slachtoffers thuis.
Gisteren eiste officier van justitie H. Boomgaart 15 maanden cel tegen de mannelijke helft van het duo, een 52-jarige zwaar gehandicapte Pool. De zaak tegen zijn vrouw, een 31-jarige Poolse, komt in juni opnieuw voor de rechter omdat er nog twee getuigen moeten worden opgeroepen.

De slachtoffers waren volgens een van de advocaten 'heel gewone mensen'. Het betrof een taxichauffeur, een verkoopster, een designer en een zelfstandig ondernemer. Het echtpaar maakte hen verschillende verhalen wijs. In het ene geval was zij een beroemde pianiste met veel geld op een geblokkeerde rekening in Frankrijk. In het andere geval was hij een gefortuneerde man, voormalig lid van de geheime dienst in Frankrijk en loterijwinnaar. Op de rekening in Frankrijk zou voor een bedrag van om en nabij 150 miljoen euro staan. Het echtpaar 'leende' geld van de slachtoffers met de belofte dat zij het later in veelvoud zouden terugbetalen.

De vrouwelijke verdachte zei gisteren dat zij acht jaar lang in het verhaal van haar echtgenoot heeft geloofd. Zij was verliefd op hem en heeft samen met hem twee jonge kinderen. Pas in de gevangenis is zij tot het besef gekomen dat hij haar al die jaren had belogen.

Haar advocaat J. van Dinten, vergeleek de situatie van zijn cliënt met die van slachtoffers van loverboys, die ook heilig geloven in wat hen door de loverboy wordt verteld. Rechter J. Evers vroeg zich wel af waarom de vrouw in haar agenda precies bijhield welke leugens er verteld waren, en tegen wie.

G. Dorsman, advocaat van de mannelijke verdachte, zei dat zijn cliënt in een waanwereld leeft en om die reden vrijgesproken dient te worden. Hij gelooft volgens Dorsman ècht dat hij miljoenen heeft en schrijft daarover brieven tot aan het Europese Hof toe. Voor de rechter zei de man gisteren dat op 10 januari het geld op de rekening in Frankrijk gedeblokkeerd was, maar dat hij geen geldig Pools paspoort had om het er ook af te halen.

Dorsman vond dat de verzinsels de slachtoffers aan het denken hadden moeten zetten. Het echtpaar had geen vaste woon- en verblijfplaats, geen inkomen en was bovendien niet verzekerd voor ziekte. Ziekenhuisrekening werden ook door de slachtoffers betaald.

De slachtoffers hadden volgens de advocaat beter moeten weten. Als je 3,5 miljoen euro wordt beloofd voor het uitlenen van 4000 euro, moet er volgens hem een lichtje gaan branden. Bovendien, zo zei de advocaat, is via Google makkelijk te achterhalen of iemand een beroemd pianist is, of niet.

Tegen een 52-jarige Pool is gisteren 15 maanden celstraf geëist wegens oplichting. De zaak tegen zijn 31-jarige echtgenote komt in juni opnieuw voor.


Nieuwe rechtszaak over detentieboot

De Rotterdamse advocaat mr. Dorsman heeft woensdag bij de rechtbank in Rotterdam voor de vrijlating van een Moldaviër bepleit die vastzit op één van de twee detentieboten in de Merwehaven. Volgens de advocaat lapt de overheid uitspraken van rechters over de vreemdelingendetentie aan zijn laars. De IND liet namens de minister van Justitie weten dat iedereen die het niet eens is met de detentie op de boot maar een klacht in moet dienen of een verzoek voor overplaatsing. Volgens de advocaat hebben de asielzoekers hiervoor echter geen geld. De rechtbank in Rotterdam liet vorig jaar nog weten dat een lang verblijf op de detentieboten niet verantwoord is. De Raad van State oordeelde echter dat de rechter van de Rotterdamse rechtbank niet bevoegd was om uitspraak te doen. Advocaat Dorsman hoopt nu via een nieuwe procedure bij een andere rechter alsnog te bereiken dat vreemdelingen sneller worden overgeplaatst.
(donderdag 11 januari 2007)



Vijf jaar voor ‘beestachtige’ verkrachting

Door Jan Reijnders


Zaterdag 17 juni 2006
- BREDA – De rechtbank in Breda heeft de 40-jarige Pool W.W. veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaar. Ze acht hem schuldig aan een op 10 september gepleegde verkrachting.

Het slachtoffer, een landgenote van W., werd op klaarlichte dag ontvoerd op de Belcrumweg. W. zou daar, samen met vier andere Polen, op zoek zijn geweest naar een man van wie hij nog geld te- goed zou hebben. Toen ze hem niet vonden, namen ze zijn vriendin mee naar de Galderse Meren. In de auto werd ze door W. verkracht.

Onder diens aanmoedigingen verkrachtte een van de mededaders onderwijl de vrouw anaal. De drie overige medeverdachten stonden op de uitkijk. Twee van hen werden door W. uitgenodigd om ook mee te doen. Maar de een wilde niet, de ander was te dronken.

Tegen deze vier voortvluchtige medeverdachten loopt een internationaal arrestatiebevel. Justitie heeft Polen om hun uitlevering verzocht.

W. ontkende tegenover de rechtbank de verkrachting. Hij zegt ook niet bij de Galderse Meren te zijn geweest. Maar de rechtbank ziet een overvloed aan bewijs, vooral bestaande uit dna-materiaal van W. dat in en op de vrouw en in de auto is aangetroffen.

De officier van justitie had zes jaar geëist. De rechtbank, die evenals de officier van een ‘beestachtige’ verkrachting spreekt, maakt er vijf jaar van. W. moet het slachtoffer ook vijfduizend euro smartengeld betalen.

bron de stem